China Pillow
KINA- ΜΕΤΑJUSI
Σε αυτό το εικαστικό έργο, ένα πορσελάνινο μαξιλάρι συγκρατείται μέσω της παραδοσιακής κινεζικής τεχνικής μεταλλικής σύνδεσης Ju ci, μιας μεθόδου επιδιόρθωσης πορσελάνης από τη δυναστεία Song (10ος–13ος αιώνας), κατά την οποία μεταλλικοί σύνδεσμοι «συρράπτουν» τα σπασμένα μέρη της επιφάνειας. Οι ασημένιοι σύνδεσμοι λειτουργούν ως χειρουργικά εμφυτεύματα, μετατρέποντας την πράξη της επιδιόρθωσης σε μια διαδικασία τεχνολογικής παρέμβασης και μετάλλαξης. Η επιφάνεια του πορσελάνινου μαξιλαριού καλύπτεται από ροές μελάνης (τεχνική μπαντανά) που παραπέμπουν στα νερά του Κίτρινου Ποταμού (Yellow River), καθώς και στην παράδοση της κινεζικής ζωγραφικής τοπίου και καλλιγραφίας, ενώ στην σύνθεση αποτυπώνεται το Σινικό Τείχος μέσα από λιτές κόκκινες γραμμές, ένα από τα ισχυρότερα εθνικά σύμβολα της Κίνας. Στο κάτω μέρος της επιφάνειας εμφανίζονται δύο δαχτυλικά αποτυπώματα, τα οποία λειτουργούν ως προσωπική υπογραφή και ίχνος παρουσίας. Παράλληλα, συμβολίζουν τη δυαδικότητα του ανθρώπινου υποκειμένου και τη συνύπαρξη διαφορετικών ταυτοτήτων, αναδεικνύοντας τη διαρκή διάδραση κσι δυναμική αλληλεπίδραση ανάμεσα στο ατομικό και το συλλογικό, το φυσικό και το τεχνολογικό. Η προσθήκη ενός QR code εισάγει το έργο σε ένα πεδίο ψηφιακής επέκτασης, συνδέοντας το υλικό αντικείμενο με τον άυλο χώρο της πληροφορίας. Το στοιχείο αυτό παραπέμπει στη σύγχρονη Κίνα των «έξυπνων πόλεων» και των προηγμένων ψηφιακών υποδομών. Έτσι, το έργο διαμορφώνει έναν διάλογο ανάμεσα στην ιστορική μνήμη και το τεχνολογικό μέλλον, αποκτά μια νέα υβριδική υπόσταση, ένα οργανικό-τεχνολογικό σώμα που αγγίζει ζητήματα της μεταουμανιστικής και τρανσουμανιστικής θεωρίας.
China – Metajuci
Sculpture, 14 × 14 cm, high-quality white and black porcelain, 925 silver, aluminum base.
In this work, a porcelain pillow is held together using the traditional Chinese metal repair technique Ju ci, a method originating in the Song dynasty (10th–13th century), in which metal clamps “stitch” broken ceramic fragments.The silver connectors function as surgical implants, transforming repair into technological intervention and mutation. The porcelain surface is covered with ink flow evoking the waters of the Yellow River and the tradition of Chinese landscape painting and calligraphy. The Great Wall of China is depicted through minimal red lines, one of the nation’s strongest symbols.
At the lower part of the surface, two fingerprints appear as a personal signature and trace of presence. They symbolize the duality of the human subject and the coexistence of multiple identities, highlighting the dynamic interaction between the individual and the collective, the natural and the technological.
The addition of a QR code expands the work into a digital field, linking the material object to the immaterial space of information. This refers to contemporary China’s “smart cities” and advanced digital infrastructures. It is not rendered as a static image, but rather as a process of continuous transformation. The line functions as a hydro-aesthetic and temporal flow, transforming the porcelain surface into a dynamic map—a field of sediments—of memory and cultural energy.The work thus creates a dialogue between historical memory and technological futures, forming a hybrid organic-technological body that engages with posthuman and transhuman discourse.
